X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد



گلها و گیاهان داروئی پاکده:

گلها و گیاهان داروئی پاکده:
گلها و گیاهان داروئی پاکده گلها و گیاهان داروئی بسیاری در این روستا میرویند که بهشرح ذیل می باشند:*اِسپَند(اِسپِند):گیاهیاست یک ساله که در مناطق شمال غربی تا جنوب غربی روستا می روید و است

گلها و گیاهان داروئی بسیاری در این روستا میرویند که به شرح ذیل می باشند:

*اِسپَند (اِسپِند):

گیاهی است یک ساله که در مناطق شمال غربی تا جنوب غربی روستا می روید و استفاده های دارویی زیادی دارد و مردم منطقه بر این باورند که ریختن اسپند در آتش چشم زخم را رفع می نماید.

*بادرنج بویه (وارِنگبو):

گیاهی است یک ساله که اکثراً در بخش مرکزی و جنوبی روستا در باغات روئیده می شود و بوی آن نشاط آور و مقوّی قلب بوده و همچنین برای معده نیز مفید است.

*شِنگ:

گیاهی است یک ساله که در فصل بهار در مناطق ییلاقی روئیده می شود که برگهای این گیاه جهت خونریزی معده بسیار نافع است و گل این گیاه برای التیام سوختگی بسیار مؤثر است.

*آقوزکی:

گیاهی است یکساله دارای پیازچه که در مناطق سردسیر و ییلاقی روئیده می شود و از ارزش غذایی بسیار بالایی برخوردار است.

*قِژقِژک:

گیاهی است یکساله که ریشه آن استفاده غذایی داشته و بسیار مقوی است و در ریشه میوه ای تولید می شود که به سیب زمینی شباهت زیادی دارد ولی با پوسته سخت تر ، این گیاه نیز در مناطق ییلاقی بیشتر دیده می شود.

*دُرمِنه (دُربِنه):

گیاهی است یکساله که بصورت خودرو در مناطق جنوبی روستا روئیده می شود که مورد استفاده چهارپایان قرار می گیرد.

*گلِ سنگ (کَبَر گُل):

بوته ای است یکساله که در مناطق قشلاقی مخصوصاً در بخش مرکزی روستا روئیده می شود و محصولی که از این گیاه برداشت می شود قبل از شکوفه دادن می باشد که از ارزش غذایی بسیار بالایی برخوردار است.

*گَوَن (گَوِن):

بوته ای است چند ساله که در مناطق شمالی روستا تا مناطق ییلاقی روئیده می شود و دارای دو نوع : 1- کور گَوَن    2- زِلِ گَوَن می باشد که انواع آن خاردار بوده و در بهار دارای شکوفه های بسیار زیبا و چشم نوازی است و علاوه بر کاربردهای دارویی بجای علوفه برای چهارپایان استفاده می گردد.

*پسته وحشی (کَلَهر):

درختی است خودرو که در مناطق غربی روستا روئیده می شود و دارای دانه های شبیه به پسته ولی کوچکتر می باشد که دانه ها و برگ این درخت مصرف دارویی دارد.

*تَنگَس:

درختچه ای است خاردار به ارتفاع 20 تا 60 سانتیمتر که شکوفه های آن در بهار چشم نواز است و میوه ای شبیه به زردآلو ولی خیلی کوچکتر و بصورت وحشی دارد که بیشتر در مناطق شمالی و جنوبی روستا به چشم می خورد.

*بِِلالُف:

درختچه ای است که دارای میوه های خوراکی به رنگ قرمز و سیاه و کوچکتر از آلبالو دارد که در فصل تابستان به بار می نشیند و در اکثر منطقه به چشم می خورد.

*تمشک (بِِرِتو):

درختچه ای است که بیشتر در مناطق قشلاقی و گرمسیری روستا می روید و میوه آن بصورت خام و پخته (مربا) مصرف می شود.

*زرشک(بیالِسک):      

درختچه ای است که دارای دانه های قرمز و سیاه بوده و در اکثر مناطق روستا به چشم می خورد که برگ و دانه های آن مصرف غذایی دارد.

*قاشق واش (تیره ی قاشق واش):

گیاهی است علفی چند ساله آبزی با ساقه ای بر افراشته به ارتفاع 15 تا 100 سانتیمتر با برگهای قاعده ای دُمبرگدار بسیار بلند با پهنگی بزرگ ، تخم مرغی یا بیضوی تا سرنیزه ای پهن ، کم و بیش نوک تیز و برگهای شناور سر نیزه ای پهن تا تخم مرغی با گلهای سفید تا صورتی رنگ .قاش واش یکی از گیاهان پایابی و رطوبت پسند است که در سواحل دریاچه ها ، رودخانه ها و نهرها و جویبارها و مناطق مرطوب و باتلاقی و در خاکهای مرطوب و آبهای راکد با جریان ملایم می روید.

*چوچاغ ، چوچاخ (تیره ی جعفری):

گیاهی است دو ساله یا چند ساله با ساقه ای به ارتفاع 10 تا 50 سانتیمتر و عموماً آبی رنگ با برگهای قاعده ای تخم مرغی ، قلبی و خاردار که در زمان گل دهی میریزند و نیز برگهای ساقه ای بدون دمبرگ بت بریدگیهای عمیق پنجه ای و شاخه ای بریده خاردار.چوچاغ از گیاهانی است که در غالب نقاط استان در دشتهای باز و چمنزارها و نقاط دارای رطوبت کافی و گاهی خشک و روی شنهای ساحلی می روید و مردم محلی بعنوان سبزی صحرائی از آن استفاده می کنند.

*شاه تره (تیره ی شاه تره):

گیاهی است علفی یکساله با ارتفاع حداکثر 25 سانتیمتر و غالباً گسترده روی زمین به رنگ سبز روشن و برگهای مرکب شاخه ای و گل آذین خوشه ای با گلهای متعدد و غالباً بدون دمگل و عموماً بنفش متمایل به سفید یا صورتی رنگ .این گیاه بیشتر بصورت علف هرز در مزارع و باغها و حاشیه جاده ها در فصل بهار رویش می یابد .ارزش داروئی عرق شاه تره برای همگان شناخته شده است .این گیاه محتوی الکالوئیدها و خصوصاً فومارین و تاننها ست و روی عضلات صاف اثر گذارده و حرکات روی معده و روده را شدت می بخشد و به همین دلیل اشتها آور است.در مصارف خارجی ، ناراحتیهای پوست را درمان می کند و به همراه برگ گردو برای معالجه بواسیر بکار می رود ، شاه تره خون را تصفیه می کند و تصلب شرائین را از بین می برد .

*قَمیش:

گیاهی است علفی چند ساله با ریشه ها و ساقه ای ضخیم و پُر گرِه به ارتفاع حداکثر پنج متر ، ساده و بدون شاخه ، دارای شاخه های کوتاه در گره های بالائی .برگهای پهن خطی (تسمه ای شکل) بزرگ با غلافی بزرگ که غلاف برگهای بعدی را می پوشاند .گل آذین آن بزرگ و با شاخه های فراوان خوشه ای است.قمیش عموماً در کنار آب بستر رودها و مناطق دامنه ای و کوهستانی می روید.بیشترین پراکنش آن در استان گیلان در دره سفید رود می باشد.قمیش در سالهای گذشته برای ایجاد سقف های منازل بکار می رفته و امروزه نیز در بعضی از نقاط بعنوان پرچین یا بادشکن کاشته می شود و از ساقه طویل آن نیز گاهی بعنوان وسیله ای استفاده می شود.

*جووحشی:

گیاهی است یکساله ، علفی و چمنی با ساقه ای بر افراشته و به ارتفاع 20 تا 120 سانتیمتر ، گاهی پیازدار با برگهایی خطی – نیزه ای و گل آذینی ، سنبله ای حاوی سنبلچه های یک تا دو گلچه ای که بصورت دسته های سه تایی در محل گره های محور سنبله قرار گرفته اند.انواع جوهای وحشی در اغلب نقاط ایران در کنار جاده ها ، چمنزارها و جنگلهای خشک و استپها می رویند.

چچمها:

گیاهی است علفی ، چمنی ، یکساله ، دو ساله یا چند ساله با ساقه ای بر افراشته و راست یا گسترده و خوابیده روی سطح زمین با برگهایی خطی – سرنیزه ای و گل آوینی ، سنبله ای با سنبلچه های دو ردیفی متناوب که در دو طرف محور سنبله قرار گرفته اند.

گلچه ها سیخک دار یا بدون سیخک می باشند.چچمها در ایران غالباً به صورت علف هرز در مزارع ، مراتع ، چمن زارها ، تپه های شنی و مناطق متروکه یا در کنار جاده ها و پیاده روها و داخل باغچه ها می رویند.

*گاورس:

گیاهی است علفی  ، یکساله ، چمنی با ساقه راست یا زانو دار ، گاهی گسترده روی سطح زمین به ارتفاع 5 تا 100 سانتیمتر با برگهایی خطی با گلی آذینی سنبله ای .حامل سنبلچه های متراکم که در قاعده دارای کرکهای فراوان ریش مانند و زبر است.گاورس ها عموماً بصورت علف هرز در مزارع ، باغها ، مراتع ، حاشیه جاده ها و خیابانها ، باغچه ها و حیات منازل و گلدانها می رویند .

*گندم:

گیاهی است ، علفی ، چمنی یکساله با ساقه های بر افراشته و راست منفرد یا توده ای و بدون کرک به ارتفاع 30 تا 150 سانتیمتر با برگهایی دارای پهنک بدون کرک به اشکال مختلفی خطی تا سر نیزه ای و گل آذینی ، سنبله ای ، متراکم .گونه های چندی از گندمها در سراسر ایران و سایر کشورهای جهان کشت می شود که ارزش غذایی آنها بر کسی پوشیده نیست .گندم از غذاهای مهم مردم سراسر جهان می باشد و در گیلان نیز در بعضی از نقاط کوهستانی مزارع وسیع گندم وجود دارد.

*بلال:

گیاهی است علفی ، چمنی یکساله با ساقه ی ضخیم و بر افراشته و راست و تو پُر به ارتفاع حداکثر 4 متر با برگهای بلند و پهن ، خطی ، نوک تیز با لبه ای زبر و بُرنده ، گل آذینی با گلهای نر و ماده جدا بر روی یک پایه ، گل آذین نر انتهایی سنبله مانند خوشه ای و گل آذین ، ماده محوری سنبله مانند ، چندین ردیفی ، متراکم که بر روی محوری ضخیم قرار گرفته و توسط غلافهایی چند در بر گرفته می شوند.در انتها دارای تارهای فراوان به نام کاکُل می باشد.

ذرّت در ایران گاهی زراعی است و در بعضی نقاط از جمله گیلان کشت می گردد و دانه های آن به حالت تازه ، سُرخ شده و خشک برای تهیه نان و آرد قنادی و ساقه انواع علوفه ای آن نیز برای تغذیه چهار پایان مورد استفاده قرار می گیرد.

ارزش دارویی بعضی قسمتهای آن از جمله کاکُل ذرّت در طب سنتی شناخته شده است.کُلاله و دُمگلهای گل ماده ذرّت حاوی ساپونین ، اسانس روغنی ، تاننها ، قندها و یک ماده لیپیدی و نمکهای آلی می باشند .این مواد مقوی قلب و پایین آورنده فشار خون هستند و از آنها بعنوان ماده ی مسهل صفرا استفاده می شود و اغلب در رژیمهای لاغری استفاده می شود.

*آفتابگردان (تیره کاسنی):

گیاهی است یکساله با ساقه ای ضخیم و گاهی نیمه چوبی ، بدون شاخه یا در بالا منشعب و شاخه دار به ارتفاع 70 تا 300 سانتیمتر.آفتابگردان دارای برگهای قاعده ای متقابل و ساقه ای متناوب بزرگ ، قلبی شکل یا تخم مرغی با دُمبرگ بلند و غالباً کُرکدار است.گلهای زبانه ای زرد رنگ آن در کناره طبقی پوشیده از گلهای لوله ای قرار گرفته اند که ایجاد میوه آفتابگردان می نمایند.آفتابگردان گیاهی است که به علت داشتن دانه های روغنی یکی از نباتات مهم صنعتی بشمار می رود و در استان گیلان در غالب نقاط کشت می گردد و دانه های آن علاوه بر مصارف صنعتی در قالب آجیل فروشی ها عرضه می شود.روغن دانه آفتابگردان ارزش غذایی قابل توجهی دارد و از این روغن در دارو سازی برای تهیه مرحم و ضماغ علیه دردهای رماتیسمی استفاده می شود.عصاره حاصل از گلهای تازه و قطعات ساقه گیاه تب بُر بوده و معالج بیماری مالاریا می باشد.

*گُُلپر –بادرغان(تیره جعفری):

گیاهی است علفی چند ساله معطر با ساقه ای تو خالی به ارتفاع 5/1 متر ، کم و بیش کُرکدار ، گلهای سفید گیاه در گل آذینی چتری بزرگ با شعاع های نا مساوی قرار گرفته و طبق بزرگی را ایجاد می نماید.گُلپر گیاهی رطوبت پسند بوده و بیشتر در کنار نهرها ، دره هائی با آبهای جاری و مراتع مرطوب کوهستانی در مناطق با نور کافی و در جنگلها ، در حاشیه جاده ها ، پیاده روها و بیشه زارها می روید .میوه گُلپر به صورت چاشنی مصرف می شود و بعلت داشتن اسانس جهت نفخ و ناراحتی های سوء هاضمه به کار می رود.

*زنبق زرد (تیره ی زنبق ، بادرغان):

گیاهی است چند ساله به بلندی 70 تا 150 سانتیمتر با ساقه های زیر زمینی ضخیم و برگهائی شمشیری رگه دار مساوی اندازه گل آذین و ساقه دو شاخه ای است که هر شاخه حامل 1 تا 3 گل زرد رنگ قیفی شکل درشت می باشد . زنبق زرد گیاهی است رطوبت پسند و در استان گیلان در کنار نهرها ، استخرها ، جویبارها و باتلاقهائی با آب شیرین می روید.

*گزنه سفید (تیره ی نعناع):

گیاهی است علفی چند ساله و غالباً دارای ساقه زیر زمینی و ساقه هوائی به بلندی 17 تا 60 سانتیمتر ، راست یا بر افراشته و چهار گوشه و غالباً ارغوانی رنگ  با برگهای تخم مرغی و عموماً کُرکدار یا بدون کُرک ، گلها بصورت چند تایی به تعداد 2 تا 10 عدد در محل گره ها قرار گرفته و سفید رنگ می باشند .گیاه فوق الذکر که در استان گیلان با نام محلی کره گزنه شناخته شده است و بیشتر در مراتع و جنگلهایی که نور نسبتاً فراوان دارند رویش می یابد .گزنه سفید دارای اثر درمانی بوده و در طب سنتی مورد استفاده قرار می گیرد.

*پنیرک (تیره ی پنیرک):

گیاهی است دو ساله یا چند ساله با ساقه ای راست یا بر افراشته و منشعب از پایین و برگهای کم و بیش دایره ای و با حاشیه ای کنگره ای ، گلهای قرمز یا صورتی رنگ آن گروهی و خوشه ای مانند در محور برگها یا در انتهای شاخه ها قرار دارند .پنیرک بصورت علف هرز در مزارع ، باغها ، حاشیه جاده ها و مکانهای باز و دارای نور کافی رُشد می کند.در استان گیلان نیز در باغها ، مزارع زراعی و حاشیه مزارع می روید.جنبه های داروئی پنیرک برای اغلب مردم ایران شناخته شده است . از این گیاه برای درمان ناراحتی های سینه ، بیماریهای ناشی از التهاب و تورم اعضاء ، تحریکهای اعضاء مختلف بدن استفاده می شود . ریشه و برگ له شده پنیرک را بصورت پماد و مرهم برای درمان التهابهای سطحی بدن و جوشهای صورت و دانه های جلدی بکار می برند.

*یونجه (تیره ی نخود):

گیاهانی هستند یکساله یا چند ساله ، علفی با برگهای سه برگچه ای و غالباً دندانه دار با گلهای منفرد یا خوشه ای محوری به رنگهای زرد یا بنفش ، مارپیچی و غالباً در گونه های یکساله ، خاردار و راست یا هلالی و کوتاه در گونه های چند ساله ، انواع یونجه ها نیز مانند شنبلیله و شبدر از گیاهان مدیترانه ای بوده و در استانهای گیلان و مازندران دارای پراکنش قابل توجه می باشند و غالباً در مناطق دشتی ساحلی و در دره سفید رود می رویند.

*اکلیل الملک (تیره ی نخود):

گیاهی است علفی ، چند ساله با ساقه ای منشعب و پر شاخه به ارتفاع 40 تا 250 سانتیمتر و برگهای سه برگچه ای و دمبرگدار و دندانه ای با گلهای زرد رنگ خوشه ای طویل ، گیاه مذکور یکی از علفهای هرز مناطق مختلف ایران بوده ، اغلب در حاشیه مزارع ، باغها ، کنار جاده ها و پیاده روها و مزارع آیش می روید.در استان گیلان نیز در دره سفیدرود ، اطراف رودبار و منجیل ، عمارلو و مناطق مختلف جلگه های پست ساحلی رشد می نماید.

*پونه آبی ، سوسنبر(تیره ی نعناع):

گیاهی است ، چند ساله ، علفی با بوی بسیار تند و غالباً به رنگ صورتی روشن و ساقه های رونده روی زمینی ، سبز یا ارغوانی رنگ و ساقه ای به بلندی حداکثر 90 سانتیمتر و برگهای تخم مرغی .این گیاه در استان گیلان بیشتر در کنار آبراهه ها ، جویبار ها و دره های جنگلی دارای آب دائمی و مناطق مرطوب حوالی مردابها و باتلاقها می روید . در فصل بهار قبل از رویش دیگر سبزیها گاهی سر شاخه های جوان آن مورد استفاده قرار می گیرد.خواص داروئی آن چندی به شرح زیر است : از دَمکرده ی سر شاخه های آن برای رفع بی اشتهائی ، ناراحتی معده ، گاز شکم ، اسهال و تشنجات و غیره استفاده می شود.

*نیلوفر آبی زرد(تیره ی نیلوفر آبی):

گیاهی است آبزی و دائمی با برگهای بزرگ قلبی شکل ، شناور در سطح آب و گلهای زرد رنگ و درشت که کاسبرگهای آن نیز به رنگ زرد بوده و با دمگل نسبتاً بلندی از سطح آب بالاتر می ایستد.

اهمیت آن بیشتر به علت زیبائی رنگ گلهای آن است.این گیاه در غالب مناطق برکه ای و باتلاقی استان رویش دارد.

*لوبیا (تیره ی نخود):

گیاهی است علفی یک ساله با ساقه ای بر افراشته یا بالا رونده و پیچان با برگچه های تخم مرغی – دایره ای ، نوک دراز ، دارای گلهای سفید و صورتی یا ارغوانی با دانه های متعدد.

*آلاله ها (تیره ی آلاله):

گیاهانی هستند یکساله یا چند ساله غالباً علفی ، خشکی زی یا آبزی یا با گل آذین پانیکول و گلهای منفرد زرد و یا سفید رنگ .برگهای متناوب غالباً قاعده ای ، این گیاه در سرزمین گیلان غالباً بصورت علف هرز در مزارع و باغها به فراوانی دیده می شود و با گلهای زرد و درخشان خود زیبائی خاصّی داشته و به راحتی قابل تشخیص می باشد.

*سماق (تیره ی پسته):

درختچه ای است خزان کننده به ارتفاع 0.5  تا 3 متر با پوست قهوه ای رنگ و منشعب و شاخه دار و در بخش فوقانی و برگهای متناوب شانه ای با برگچه های دانه دار سرنیزه ای تا بیضوی ، گلهای سفید متمایل به سبز آن در گل آذین پانیکول محوری یا انتهائی قرار گرفته و میوه های پسته ای کروی و خشک آن پوشیده از کُرکهای بلند می باشد.

*روناس :

گیاهی است چند ساله و دائمی با ساقه های زیر زمینی فراوان و غالباً به رنگ قرمز و ساقه های هوائی رونده به بلندی حداکثر 5 متر و غالباً شاخه دار .ساقه گیاه علفی و چهار گوشه بوده و در محل گره ها دارای برگهای متعددی به صورت چرخه ای ، مستطیلی – بیضوی تا تخم مرغی پهن با نوک سیخک مانند و نیش دار می باشد.

*پلم ، آقطی "پهلم ، پلهام ، شوند"(تیره ی پیچ امین الدوله):

گیاهی است علفی ، چند ساله با بوی بد به ارتفاع حداکثر 2 متر  و برگهای شانه ای بزرگ متقابل با 3 تا 6 جفت برگچه سر نیزه ای بیضوی ، گلهای سفید متمایل به صورتی آن در گل آذین انتهایی چتری شکل و طَبَق مانند قرار گرفته ، میوه آن پس از رسیدن سیاه رنگ می شود.پلم یکی از معمولی ترین گیاهان منطقه گیلان و مازندران بوده ، در اغلب نقاط در حاشیه جاده ها ، در بستر جنگلهای دارای نور فراوان ، در مناطق جنگلی و در حاشیه مزارع و در شیبهای تند کناره جاده های جنگلی می روید.

*خاکشیر (تیره ی شب بو):

گیاهی است علفی ، یکساله با ساقه ای منشعب و پر شاخه به بلندی 20 تا 80 سانتیمتر و دارای برگهای قاعده ای دمبرگدار و طوقه ای و گلهای زرد رنگ سنبله ای نسبتاً طویل در انتهای شاخه ها و میوه های مخروطی شکل کوتاه به طول 11 تا 17 میلیمتر می باشد.

*سگ انگور (تیره ی سیب زمینی):

گیاهی است علفی یکساله با ساقه ای دراز و راست به ارتفاع حداکثر 70 سانتیمتر ، پر شاخه و برگهای تخم مرغی یا تخم تخم مرغی – بیضوی و گلهای کوچک و سفید رنگ با گلهای 5 تا 10 تایی و میوه آبدار سیاه رنگ که بتدریج پس از رسیدن نارنجی رنگ می گردد.سگ انگور ، یکی از علفهای هرز حاشیه رودخانه ، سواحل دریا ، زمینهای مخروبه و مزارع زراعی می باشد که در غالب نقاط گیلان بخصوص در زمینهای زراعی و مناطق جنگلی دارای نور نسبتاً کافی رشد می کند.

*دارواش (داره واش):

گیاهی است نیمه جنگلی و همیشه سبز ، درختچه ای ، دو شاخه ای و برگهای متقابل و گلبرگهای موازی و گل آذین .گلها در این گیاه بصورت دسته ای 3 تا 5 تایی هستند و میوه آن نیز چسبناک ، گرد یا گلابی شکل و به رنگ سفید است.این گیاه بعلت داشتن سبزینه قادر به ساختن بخشی از مواد غذائی مورد نیاز خود است.شیره خام جذب شده توسط گیاه مادر را به شیره پرورده تبدیل کرده و کمک مؤثری نیز به تهیه مواد غذائی آلی به گیاه همزیست خود می کند.

*کنگر گل بنفش (نام محلی : کَبوی کَلّه تیف):

گیاهی است وحشی،  به ارتفاع 50 تا 60 سانتیمتر، در مناطق گرم و خشک می روید و تا کنون سه نوع از آن دیده شده است.خاصیت دارویی دارد و از آن در تهیه روغن عتیق استفاده می نمایند

))برگرفته از پایان نامه آقای محمد خانزاده پاکدهی((

 


موضوعات مرتبط: <-CategoryTitle->

برچسب‌ها: <-TagName->
[ 1390/9/1 ] [ 2:41 بعد از ظهر ] [ pakdeh ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

گذری اجمالی برتاریخچه،آداب و رسوم ،نوع تکلم و گویش مردمان پاکده
آرشيو مطالب
امکانات وب

ابتدا نيت كنيد

سپس براي شادي روح حضرت حافظ يك صلوات بفرستيد

.::.حالا كليد فال را فشار دهيد.::.

براي گرفتن فال خود اينجا را كليك كنيد
دریافت کد فال حافظ برای وبلاگ